พระพุทธเจ้าทรงทราบจึงทรงอนุญาตให้มีการแสดงธรรมในวันพระ และต่อมาทรงเห็นว่าควรจะนำเอาศีล ๒๒๗ ข้อของภิกษุมาแสดงในวัน ๑๔ หรือ ๑๕ค่ำ อันเป็นวันอุโบสถที่เรียกว่าปาติโมกข์ด้วย จึงเป็นประเพณีนับตั้งแต่นั้นมา (อุโบสถขันธกะ วินัย ๔/๑๙๕)
พุทธศาสนิกชนจึงถือเอาวันดังกล่าวเป็นวันธรรมสวนะ (สำหรับวันธรรมสวนะนี้เมืองไทยมีมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย )
วันโกนวันพระนั้นเป็นวันที่สำคัญมากสำหรับสมัยก่อน เพราะถือเป็นวันหยุด และเป็นวันที่พุทธศาสนิกชนเดินทางไปทำบุญที่วัดฝ่ายทางพระก็จะมีการปลงผม ลงฟังพระปาติโมกข์ ทบทวนศีล 227 ข้อ
แต่ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 6 มีติดต่อกับประเทศทางตะวันตกมากขึ้น จึงมีการปรับเปลี่ยนไปใช้ปฏิทินแบบสุริยคติแทนจันทรคติ ซึ่งชาวไทยใช้แบบจันทรคติมาแต่โบราณกาล คือ แบบสุริยคติถือเอาพระอาทิตย์เป็นหลัก มีการหยุดวันเสาร์-อาทิตย์แบบชาวตะวันตก เพราะอิทธิพลของศาสนาคริสต์ซึ่งถือว่าวันสุดสัปดาห์เป็นวันพักผ่อน เพราะไบเบิลบันทึกว่าวันอาทิตย์เป็นวันพักผ่อนของพระผู้เป็นเจ้าหลังจากที่ทรงสร้างโลกมา
แบบจันทรคติถือเอาพระจันทร์เป็นหลัก มีการดูข้างขึ้นข้างแรม ดูความเว้าแหว่งของดวงจันทร์ แล้วกำหนดว่าวันไหนเป็นวันเพ็ญ วันข้างขึ้น วันข้างแรม วันกี่ค่ำ
แต่เมื่อประเทศไทยเข้าสู่เวทีโลก มีการเปิดประเทศติดต่อค้าขายกับชาติตะวันตก ทำให้ต้องมีการปรับเปลี่ยนหลักการนับวันนับคืนเป็นแบบยุโรปตามไปด้วย หรือก็คือนำเอาปฎิทินแบบสุริยคติมาใช้นั่นเอง
ดังนั้นจะว่าไปปฎิทินแบบสุริยคติเลยกลายเป็นปฏิทินสากลที่ทั่วโลกยอมรับใช้กันอยู่ ในการติดต่อสื่อสารทำมาค้าขายในปัจจุบัน และปฎิทินแบบจันทรคติก็ค่อยๆ ลดบทบาทลง จนกระทั่งเป็นปฎิทินที่ใช้ในทางพระพุทธศาสนา ดูวันโกน วันพระ วันเพ็ญ และใช้ในทางโหราศาสตร์ไปโดยปริยาย ไม่สามารถนำปฏิทินจันทรคติมาอ้างอิงในการติดต่อสื่อสาร ทำมาค้าขาย กับสากลโลกได้อีกต่อไป
